Spanje heeft een systeem van buslijndiensten die uitgevoerd worden door de vervoersmaatschappij ALSA. Alsa heeft in Spanje een groot busnetwerk van langeafstandsbussen die afgelegd worden door de ruim 3.000 eigen bussen die niet alleen rijden in Spanje zelf en alle steden en dorpen met elkaar verbinden maar ook internationaal met reizen naar diverse Europese bestemmingen waaronder België maar ook Marokko.
Binnen Spanje reizen kan met de eigen auto, met de trein en AVE hogesnelheidstrein, met het vliegtuig en als goedkoper alternatief ook met de ALSA lijndienstbussen. De afkorting ALSAstaat voor Automóviles Luarca S.A. welke werd opgericht in het jaar 1923 in Luarca, Asturië.
De busservice in veel autonome regio’s en ook landelijk gezien in Spanje wordt geregeld door ALSA die een vorm van samenwerking heeft met de autoriteiten wat betreft alleenrecht op veel routes. Dat alleenrecht kan in de toekomst verdwijnen als de EU-plannen doorgaan waardoor concurrenten zoals het Duitse Flixbus, die sinds 2016 in Spanje operationeel is, de kans kunnen grijpen om concurrerende buslijndienst routes aan te bieden, mits deze langer zijn dan 100 km.
Voorlopig heeft ALSA echter nog een monopoliepositie wat betreft langeafstandsbussen in Spanje. Volgens een berekening van Confebus heeft ALSA minstens 7,5 miljoen passagiers vervoerd in Spanje, een behoorlijk aantal. ALSA heeft bijna 15.500 werknemers en de busmaatschappij heeft een vloot bestaande uit maar liefst 4.446 bussen.
ALSA is voor veel lange afstand reizigers een goedkoop alternatief, ook wanneer er bijvoorbeeld geen alternatief zoals een vlieg- trein of hogesnelheidstrein verbinding mogelijk is.
Het Duitse FlixBus is ook in Spanje actief en heeft op haar internationale verbindingen met Spaanse bestemmingen in 2019 in totaal 930.000 passagiers vervoerd. Dat is nog geen miljoen maar wel een stijging van maar liefst 69% ten opzichte van de aantallen passagiers in 2018.
FlixBus verbindt met haar intercity bussen 45 Spaanse steden met tien Europese landen. HIER kun je alle bestemmingen zien die door FlixBus aangedaan kunnen worden in Spanje maar dan wel met een internationale verbinding.
FlixBus biedt geen nationale (dus binnen Spanje) busverbindingen aan omdat er een soort van monopolie positie is binnen het busnetwerk in Spanje. Daar zal wel verandering in gaan komen in de toekomst maar tot nu toe is het alleen mogelijk internationaal met Flixbus naar of vanuit Spanje te reizen.
Vanuit Nederland zijn er (volgens deze kaart) geen verbindingen met Spanje maar vanuit België (Brussel) kun je met FlixBus rijden naar Barcelona, Bilbao en San Sebastian.
Spanje wordt door FlixBus echter met tien Europese landen, te weten Portugal, Frankrijk, Italië, Duitsland, België, Zwitserland, Luxemburg, Hongarije, Slovenië en Roemenië verbonden met 45 steden.
Het is een van die vogels die je in Nederland en België niet of bijna niet meer ziet terwijl wanneer je in de natuur wandelt in Spanje je regelmatig een exemplaar tegen zult komen. We hebben het over de hop of upupa epops die in het Spaans de naam ‘abubilla’ heeft gekregen. Deze vogel komt met name voor langs de Middellandse Zeekust van Spanje maar kan ook in andere delen van het Iberische Schiereiland gespot worden.
De bruin gekleurde vogel met de lange snavel en met als meest opvallende onderdeel de hanenkam is een graag geziene gast in Spanje. De hop is dan ook gemakkelijk te herkennen aan het roodbruine verenkleed met een lange zwart gepunte kuif, die kan worden opgezet als de vogel opgewonden is. De staart en de vleugels zijn zwart en getekend met brede witte strepen. De snavel is lang en dun.
Maar wat veel wandelaars en vogelspotters misschien niet weten is de opvallende eigenschap van de uitgesproken stank die het dier verspreid omdat enerzijds het nest nooit wordt schoongemaakt (voedselafval en mest blijven achter) en anderzijds omdat het vrouwtje een klier heeft aan de basis van haar staart, die tijdens de broedtijd een zware stank verspreidt. Een bijnaam voor de hop is dan ook drekhaan.
De roep van de hop klinkt als hoep, hoep, en hoewel het geluid niet luid is, is het toch op grote afstand hoorbaar. De lichaamslengte bedraagt 26 tot 28 cm en het gewicht 75 gram. Het voedsel van de insectenetende weidevogel bestaat voornamelijk uit grote insecten, regenwormen, (naakt)slakken en spinnen, maar ook hagedissen staan op het menu.
Beeld: Freepik
Spaanse namen
Over het algemeen heeft de hop in Spanje de naam ‘abubilla’ gekregen maar verschillende autonome regio’s hebben een eigen benaming of benamingen. Zo heet de hop in Andalusië ‘gallito de marzo’ of ‘bubilla’; in Aragón ‘gurgute, papute, cucute en cuscute’; in de Valencia regio, de Balearen en Catalonië ‘puput, palput en porput’; op de Canarische Eilanden ‘apupu en tabobo’; in Murcia ‘parputa’; in Extremadura ‘poipa’ en in Galicië ‘bubela’. In het Nederlands/Vlaams heet de vogel gewoon hop 😉
Spanje
Het Iberisch Schiereiland, waar Spanje, Andorra en Portugal onderdeel van uitmaken, is verreweg het belangrijkste broedgebied. Hoppen worden vooral aangetroffen in stenige gebieden, op muurtjes en rond ruïnes. Ze overwinteren in Zuid-Europa en Afrika.
Het nest van de hop wordt gebouwd in een boomholte, waarin het wijfje ongeveer 5 eieren legt. Het wijfje en de jongen verdedigen zich tegen vijanden door deze te besproeien met een stinkende vloeistof.
Nederland en Vlaanderen
Voor 1925 was de hop nog een regelmatig voorkomende broedvogel in Oost- en Zuid-Nederland. Tussen 1925 en 1940 verdween de vogel geleidelijk uit Nederland. Er waren oplevingen in de periode 1941-45 en 1966-70, met jaren waarin er 10 paar hoppen broedden. Sinds 1970 gaat het hoogstens om 1 of 2 paar
Tussen 1989 en 1998 waren er in Nederland 264 waarnemingen van doortrekkers, met een maximum van meer dan 50 waarnemingen in de laatste 10 dagen van april. Het aantal waargenomen hoppen nam af tussen 1997 en 2007.
Omdat de hop praktisch als broedvogel niet meer voorkomt, staat hij als verdwenen op de Nederlandse rode lijst en Vlaamse rode lijst. In Vlaanderen broedde in 2017 voor het eerst in 36 jaar nog eens een koppel met succes. Internationaal is het geen bedreigde soort, en staat als niet bedreigd op de internationale IUCN-lijst.
Spanje heeft 2.032,2 kilometer aan grenzen met in totaal vijf landen. Spanje grenst namelijk niet alleen aan Frankrijk maar ook aan Portugal, Andorra, Groot Brittannië (Gibraltar) en Marokko (Ceuta en Melilla). Maar welke grenzen zijn er en hoe lang zijn deze dan.
Spaans-Portugese grens
Spanje heeft een 1.292 kilometer lange grens met Portugal, dit is de langste grens van het land. Deze grens gaat door Galicië (provincies Pontevedra en Orense), Castilië en León (provincies Zamora en Salamanca), Extremadura (provincies Cáceres en Badajoz) en Andalusië (provincia Huelva).
Spaans-Franse grens
De grens tussen Spanje en Frankrijk is 656,3 kilometer lang en gaat door Baskenland (provincie Guipúzcoa), Navarra, Aragón (provincie Huesca) en Catalonië (provincies Lerida en Gerona). Deze grens wordt bij Andorra met 63,7 kilometer onderbroken.
Spaans-Andorraanse grens
Spanje grenst voor 63,7 kilometer aan Andorra. De grensovergang is gelegen in Catalonië (provincie Lerida) en is de enige onderbreking van de Spaans-Franse grens.
Spaans-Britse grens
Spanje grenst ook aan Groot Brittannië alleen niet direct maar via Gibraltar. Het is de kleinste grens van slechts 1,2 kilometer maar officieel ziet Spanje dit niet als een grens maar een ‘verja’ want Spanje erkent de soevereiniteit van Groot Brittannië over de Britse rots niet.
Spaans-Marokkaanse grens
Spanje is door de Straat van Gibraltar en de Alboran Zee gescheiden van Afrika maar toch heeft het land een fysieke grens met Marokko. De Spaanse enclaves Ceuta en Melilla grenzen voor een totaal van 19 kilometer Marokko. Officieel wordt er echter niet gesproken over een grens met Marokko want Ceuta en Melilla grenzen aan ‘niemandsland’ (tierra de nadie), iets dat door beide landen in 1956 zo werd bepaald.
Net zoals elk land wereldwijd heeft ook Spanje een bepaalde goudreserve maar feit is dat Spanje lang niet zoveel goud heeft als bijvoorbeeld Nederland, Duitsland en de top van de lijst Verenigde Staten. Italië heeft wel een grote goudreserve maar op welke plaats staat Spanje dan?
Landen willen indien mogelijk graag een grote goudvoorraad hebben omdat goud meestal in waarde stijgt. Landen met grote goudreserves waaronder Nederland kunnen als de goudprijs stijgt bijna slapend rijk worden. Die prijsstijging van het goud is dus niet alleen goed nieuws voor goudhandelaren en -producenten, maar ook voor landen met grote goudreserves.
Maar heeft Spanje wel zoveel goud als wat men in het buitenland wil doen geloven? Volgens de gegevens van februari 2020 van de World Gold Council staat Spanje als goudreserve land niet in de top 10 maar wel in de top 20, om precies te zijn op de 19e plaats terwijl dit in april 2019 nog de 17e plaats was.
Nederland staat op een 10e plaats terwijl België onder Spanje op de 22e plaats staat wat betreft de goudvoorraad. Italië staat echter onder de Verenigde Staten en Duitsland (en het Internationaal Monetair Fonds) op een derde plaats, dus boven Frankrijk, Rusland en China.
De volgende lijst van de top 20 van landen wat betreft goudreserves, gerangschikt op hoeveelheid in ton is samengesteld met de gegevens van februari 2020 van de World Gold Council.
RANG
LAND
GEWICHT IN TON
1
Verenigde Staten
8.135,5
2
Duitsland
3.366,5
IMF *
2.814,0
3
Italië
2.451,8
4
Frankrijk
2.436,0
5
Rusland
2.271,2
6
China
1.948,3
7
Zwitserland
1.040,0
8
Japan
765,2
9
India
633,1
10
Nederland
612,5
CEB **
504,8
11
Taiwan
422,4
12
Turkije
412,5
13
Kazachstan
385,5
14
Portugal
382,5
15
Oezbekistan
335,9
16
Saoedi-Arabië
323,1
17
Groot Brittannië
310,3
18
Libanon
286,8
19
Spanje
283
20
Oostenrijk
280,0
* IMF = Internationaal Monetair Fonds / ** CEB = Centrale Europese Bank
Sinds maandag 15 juni (2020) kunnen inwoners van Spanje een aanvraag indienen voor het minimaal vitaal inkomen. Het ‘ingreso mínimo vital’ of afgekort IMV is in juni door het Spaanse parlement goedgekeurd en zal ervoor zorgen dat 850.000 huishoudens een minimum leefbaar of vitaal inkomen zullen ontvangen om uit de extreme armoede te komen. Maar wat is dit IMV en wie kan er gebruik van maken?
Meer dan 850.000 huishoudens (want het is geen inkomen per persoon maar per huishouden) zullen profijt hebben van het IMV waardoor de extreme armoede met 80% verminderd kan worden. Het IMV is echter geen ‘cadeautje’ van de Spaanse overheid en is bedoeld voor die huishoudens die het niet zo breed hebben en op of onder de armoedegrens leven.
De bedragen die men dan ontvangen liggen tussen de 462 euro en 1.015 euro afhankelijk van de gezinssituatie.
Het IVM geldt voor alle inwoners van Spanje die langer dan 12 maanden officieel een resident zijn in het land, dus ook in principe voor Nederlanders en Belgen die officieel de resident-status hebben en dat kunnen aantonen door middel van de ‘Certificado de Registro de Ciudadano de la Union’ (het groene kaartje of tarjeta residencia).
Houd daarbij rekening met het volgende, alleen als je hier aan voldoet heb je kans op het IVM:
Het IVM is niet per persoon maar per huishouden.
De aanvrager moet tussen de 23 en 65 jaar oud zijn of 18+ jaar met een kind..
Je moet minstens 12 maanden voorafgaand aan de aanvraag woonachtig zijn en officieel ingeschreven (residencia legal) staan in Spanje als legale inwoner.
Je moet ten minste 12 maanden ingeschreven staan bij en bijgedragen hebben aan de Sociale Zekerheid (Seguridad Social).
Werkloos zijn is geen must want het IVM is ook te ontvangen als men werkt maar niet genoeg inkomen ontvangt om van rond te komen.
Je moet een vermogenslimiet (límite de patrimonio) hebben tussen 16.614 euro voor alleenstaanden en 43.396 euro in het geval van een huishouden van vier personen.
Simulator
Op de website van deze simulator dien je enkele vragen naar waarheid te beantwoorden waarna men het uiteindelijke geschatte (want dit is niet definitief) minimale vitale inkomen getoond wordt.
Bedragen
Er zijn diverse verschillende scenario’s zoals alleenstaande personen, eenoudergezinnen, huishoudens met een of twee of meer kinderen etc. In alle gevallen gaat het om bedragen per huishouden, niet personen. Het is ons niet helemaal duidelijk of dit bruto of netto bedragen zijn.
Alleenstaande volwassene: 5.538 euro per jaar / 462 per maand
Eenoudergezin met 1 kind: 8.418 euro per jaar / 700 euro per maand
Eenoudergezin met 2 kinderen: 10.080 euro per jaar / 838 euro per maand
Eenoudergezin met 3+ kinderen: 11.741 euro per jaar / 977 euro per maand
2 volwassenen: 7.200 euro per jaar / 600 euro per maand
2 volwassenen met 1 kind: 8.861 euro per jaar / 738 euro per maand
2 volwassenen met 2 kinderen: 10.523 euro per jaar / 877 euro per maand
2 volwassenen met 3+ kinderen: 12.184 euro per jaar / 1.015 euro per maand
Vitaal inkomen Vs basisinkomen
Het vitaal inkomen (ingreso mínimo vital) moet niet verward worden met een basisinkomen (renta básica of renta mínima) wat een universeel gegarandeerd inkomen is dat elke burger/inwoner (gedeeltelijk) van de overheid krijgt. Met basisinkomen wordt over het algemeen een onvoorwaardelijk basisinkomen bedoeld, waarbij iedere burger hetzelfde krijgt ongeacht over welke overige inkomsten of over welk vermogen hij of zij beschikt.
In Spanje is echter alleen sprake van een gegarandeerd inkomen als de aanvrager aan strenge eisen voldoet en onder de armoedegrens leeft. Er kan dus in feite niet gesproken worden over een universeel basisinkomen maar meer over een minimum leefbaar inkomen of een gegarandeerd vitaal basisinkomen voor Spanje’s allerarmsten.
Er wordt in de Spaanse pers veel aandacht besteed aan de invasie van de Aziatische ‘Japanse’ mug die erom bekend staat dat deze het West-Nijl-virus en Japanse encefalitis (JE) kan overdragen op de mens. De ‘Japanse’ mug werd al in 2018 in Spanje ontdekt maar nu is bevestigd dat de ‘aedes japonicus’ of in het Nederlands de Aziatische bosmug zich heeft genesteld in met Noord Spanje.
De Aziatische bosmug die in het Spaans de naam ‘mosquito japonés’ heeft gekregen wordt gezien als de derde geïmporteerde invasieve muggensoort van Spanje. Daarbij gaat het om de bekende tijgermug of aedes albopictus (mosquito tigre); de gelekoortsmug of aedes aegypti (mosquito del dengue) en de Aziatische mug of aedes japonicus (mosquito japonés).
Al in 2008 werd deze invasieve mug in diverse Europese landen ontdekt en een decennium later is deze mug niet verdwenen maar heeft deze zich gevestigd in grote delen van Midden-Europa. In Spanje werd er voor het eerst in 2018 melding gedaan van de Aziatische ‘Japanse’ mug in Asturië maar de aedes japonicus is gerapporteerd in gebieden in Oostenrijk, België, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Zwitserland en Slovenië.
De Aziatische ‘Japanse’ bosmug is een potentiële vector van de West-Nijlkoorts, knokkelkoorts en chikungunya en heeft ook Noord-Spanje bereikt waar deze muggensoort in de autonome regio Asturië werd ontdekt.
De aedes japonicus koloniseert verstedelijkte omgevingen en de vrouwtjes zijn overdag actief waardoor het potentiële contact van de soort met mensen vergroot en het een erg vervelende plaag maakt. Het succes van de invasie is te danken aan verschillende factoren zoals het vermogen om verspreiding over lange afstanden te weerstaan omdat de eieren bestand zijn tegen bevriezing en uitdroging en wintertemperaturen in gematigde streken. Deze muggensoort heeft ook het vermogen om minder gespecialiseerde water habitats te exploiteren dan de meer bekende aedes albopictus (tijgermug).
Ondanks de aanwezigheid van deze muggensoort in Noord Spanje, de melding daarvan op diverse websites en het platform Mosquito Alert, is het risico van overdracht van ziektes op de mens zeer laag maar er worden nieuwe studies uitgevoerd naarmate er meer meldingen binnenkomen.
