Maand: juni 2019

112 en andere alarmnummers in Spanje

Stel je bent in Spanje op bezoek tijdens een vakantie en er is sprake van een persoonlijk noodgeval of er gebeurt iets op straat. Waar kun je dan terecht en wie of welke instanties kun je dan bellen. Naast het Europese 112-alarmnummer zijn er nog meer telefoonnummers die zowel op Europees niveau als landelijk alleen in Spanje gelden. Een overzicht van de speciale telefoonnummers.

112

Het 112-alarmnummer is een Europees initiatief dat in 1991 het licht zag in alle 28 lidstaten van de Europese Unie inclusief Zwitserland en diverse andere landen. In Spanje is het 112-alarmnummer een samenwerking van de verschillende politiekorpsen zoals de policía local (Municipal en Urbana), Policía Nacional, Guardia Civil en de autonome politiediensten Ertzaintza (Baskenland), Policía Canaria (Canarische Eilanden), Policía Foral de Navarra (Navarra) en Mossos d’Esquadra (Catalonië).

Naast de politie zijn ook de brandweer en de verschillende afdelingen, ambulancediensten, de reddingsbrigades en de Burgerwacht ofwel Protección Civil te bereiken. Al deze diensten werken samen als het gaat om noodsituaties waarbij de burgers en toeristen binnen Spanje gratis naar 112 kunnen bellen.

De telefooncentrales zijn via de verschillende autonome regio’s geregeld waardoor er dus veel verschillende centrales zijn in de regio’s die weer landelijk met elkaar samenwerken. De 112 diensten hebben als overkoepelende organisatie de DGPCE (Directoraat-generaal Civiele bescherming en noodsituaties) die landelijk de richtlijnen en organisatie voor rekening neemt.

Klik hier voor een kaart van Spanje met daarop de verschillende autonome regio’s en de regionale 112 alarmcentrales.

[su_note note_color=”#FFE0B2″]Leestip: De politie in Spanje[/su_note]

Alarmnummers Spanje en EU

112 – is nationaal (en binnen EU) gratis te bellen in geval van alle noodgevallen (politie, brandweer en ambulance)

116 000 – is nationaal (en binnen EU) gratis te bellen in het geval van verdwenen kinderen

116 111 – is nationaal (en binnen EU) gratis te bellen voor hulp aan minderjarigen

Alarmnummers Spanje

011 – nationaal en gratis met informatie over het verkeer en hulp bij pech of ongeval op de weg

016 – nationaal en gratis (en anoniem) in het geval van partnergeweld

061 – niet overal in Spanje en niet gratis in geval van medische noodsituaties in Spanje

062 – nationaal en gratis om met de Guardia Civil te spreken in noodgevallen

080 – niet overal in Spanje (lokaal) en niet gratis om met de brandweer te spreken

085 – niet overal in Spanje (regionaal) maar gratis om met de brandweer te spreken

091 – nationaal en niet gratis om met de Policía Nacional te spreken

092 – niet overal in Spanje en niet gratis om met de Policía Local, Municipal of Urbana te spreken

1006 – nationaal en gratis om met de Spaanse burgerwacht (protección Civil) te spreken

900 101 062 – nationaal en gratis voor informatie van de Guardia Civil

900 100 062 – nationaal en gratis voor terrorismebestrijding van de Guardia Civil

900 20 20 10 – nationaal en gratis voor kinderen en tieners in geval van nood of hulp

900 10 50 90 – nationaal en gratis voor melding seksueel misbruik vrouwen en meisjes

915 620 420 – nationaal maar niet gratis (landelijk tarief) voor informatie over toxicologie

902 22 22 92 – nationaal en gedeelde kosten om te spreken met het Rode Kruis (Cruz Roja)

24 juni 2019
Spaans-Franse grens nader bekeken
Een van de meest gebruikte en bekendste grenzen over land is die van Spanje met Frankrijk. Deze grens wordt jaarlijks door tienduizenden vakantiegangers uit Nederland en België overschreden maar hoe lang is deze grens en hoeveel grensovergangen zijn er?

De grens tussen Spanje en Frankrijk is 656,3 km lang en is verdeeld in twee delen: Het eerste deel is gelegen in de provincies Guipúzcoa, Navarra, Huesca, Lerida en Gerona terwijl het tweede deel in Gerona gelegen is.

Detail is dat het merendeel van deze Spaans-Franse grens door de Pyreneeën gaat, een bergketen die eigenlijk al een natuurlijke grens vormt tussen Frankrijk en het Iberische Schiereiland waarvan Spanje en Portugal (en Andorra en Gibraltar) deel van uitmaken.

De Spaans-Franse grens begint in het westen aan de Cantabrische Zee in de Spaanse stad Fuenterrabia (Guipúzcoa) in Baskenland en wordt onderbroken bij Andorra. De grens van Andorra is 63,7 km lang waarna de Spaans-Franse grens weer doorgaat en eindigt in het noordoosten van Spanje in Portbou (Gerona) in Catalonië aan de Middellandse Zee.

Beeld: Wikimedia

Grensovergangen

Van west naar oost gaat de grens in Spanje door de provincies: Guipúzcoa (Baskenland), Navarra, Huesca (Aragón), Lerida en Gerona (Catalonië).
- Irun
- Ibardin
- Larrun
- Col de Lizuniaga
- Col de Lizarrieta
- Ainhoa
- Col d’Iguskiegui
- Col d’Ispéguy
- Col d’Esnazu
- Valcarlos
- Port de Larrau
- Col de la Pierre Saint-Martin
- Pas d’Arlas
- Somport
- Portalet d’Aneu
- Port de Boucharo
- Bielsa-Aragnouet-tunnel
- Puerto de Portillón
- Pont du Roi
- Puigcerdá
- Col d’Ares
- Col du Perthus (nabij La Jonquera)
- Col des Balistres (Portbou)
Geschiedenis

De formele lay-out van de Spaans-Franse grens gaat terug tot de ondertekening van het Verdrag van de Pyreneeën tussen de koninkrijken van Spanje en Frankrijk in 1659 . Dit werd gevolgd door het Verdrag van Llivia in 1660 waarbij de soevereiniteit van verschillende steden in de Querol-vallei werd overgedragen aan Frankrijk. Daarna volgden nog meerdere wijzigingen.

Beeld: Steenmannetje (Mojón) / Wikimedia

Wetenswaardig: Steenmannetjes

Volgens de bepalingen van de Bayonne-verdragen wordt de Spaans-Franse grens fysiek gemarkeerd door 602 herkenningspunten die de scheiding tussen de twee landen op de grond markeren. Deze steenmannetjes (mojones) zijn genummerd van west naar oost: de eerste aan de oevers van de Bidasoa rivier en de laatste in Cap Cèrbere, gemarkeerd met opeenvolgende cijfers en letters.

Daarnaast zijn er 45 oriëntatiepunten die de grens rond Llivia markeren; deze zijn tegen de klok in genummerd vanaf nummer 1, gelegen aan de ingang van de Franse RD-68 snelweg in de enclave. Het onderhoud van deze signalering wordt door beide staten onderling uitwisselbaar uitgevoerd.

Beeld: Llívia / Wikimedia

Wetenswaardig: Spaans dorp in Frankrijk

Het Spaanse dorp Llívia is gelegen in de autonome deelstaat Catalonië, of beter gezegd het hoort bij Catalonië maar is daar niet gelegen. Llívia bevindt zich namelijk geheel in Frankrijk, dat wil zeggen het is als het ware een eilandje wat omringt is door Frans grondgebied waardoor de gemeente een Spaanse exclave en een enclave in Frankrijk is.

Officieel hoort het dorp bij de provincie Gerona en ligt het in de Pyreneeën op zo’n 1.223 meter hoogte. Krachtens het Verdrag der Pyreneeën in het jaar 1659 moest de Spaans-Franse grens worden gewijzigd waardoor Spanje 33 dorpen aan Frankrijk zou moeten afstaan. Toen men het proces in werking zette merkte men echter op dat Llívia geen dorp was maar een stad waar het Verdrag geen betrekking op had. De gemeente kreeg een eeuw voor het Verdrag namelijk stadsrechten van keiser Karel V.

Beeld: Isla de los Faisanes / Wikimedia

Wetenswaardig: Spaans-Frans eilandje

Het Fazanteneiland ofwel Isla de los Faisanes in het Spaans, Île des Faisans of Île de l’hôpital in het Frans en Konpantzia in het Baskisch is een eiland in de Bidasoa, een grensrivier tussen Frankrijk en Spanje, met een oppervlakte van 6820 m², iets minder dan de oppervlakte van anderhalf voetbalveld. Het eiland is een condominium: om beurten valt het zes maanden onder een van beide landen.

Van 1 februari tot en met 31 juli hoort het eiland bij Spanje. Van 1 augustus tot en met 31 januari hoort het bij Frankrijk. Op het eiland werden in de 17e eeuw veel conferenties gehouden. Onder andere werd in 1659 hier het Verdrag van de Pyreneeën gesloten. Midden op het eiland staat een steen ter herdenking van deze gebeurtenissen. Ook werden hier gijzelaars uitgewisseld, troonopvolgers van huwbare leeftijd afgeleverd enzovoort.
23 juni 2019
24 juni: San Juan of midzomernacht in Spanje

De nacht van San Juan of de midzomernacht, is een oud en traditioneel feest in veel Europese landen. In Spanje is het traditie om de zomer te verwelkomen met vele kampvuren en door knallende rotjes te gooien. Het feest wordt gehouden tijdens de nacht van 23 op 24 juni terwijl de kortste nacht van het jaar eigenlijk die van 21 juni is. San Juan wordt van Finland tot Brazilië in verschillende vormen gevierd. In veel van deze landen is de traditie om oude meubels of hout op straat of op het strand te verbranden, iets wat in steden als Barcelona, Alicante, Valencia en Málaga nog steeds gebeurt.

Wikipedia schrijft over San Juan: De Geboorte van de Heilige Johannes de Doper is een hoogfeest in de Katholieke Kerk dat op 24 juni wordt gevierd. Rond dit feest zijn nog vele gebruiken, zoals vreugdevuren, die teruggaan op voor-christelijke midzomerfeesten die gehouden werden rond de zomerzonnewende.

Het Sint-Jansvuur is zo een vreugdevuur, genoemd naar Johannes de Doper, dat in vroegere eeuwen deel uitmaakte van de midzomerfeesten en reeds sinds de voor-christelijke tijd in vrijwel alle landen van Europa op 23 of 24 juni werd ontstoken.

Andalusië

In de deelstaat Andalusië vinden vele traditionele feesten plaats zoals in Cádiz waar men poppen genaamd juanillos verbrand op straat en er groot gefeest wordt met rotjes, vuurwerk en muziek. In Almería is het de gewoonte om net zoals in Málaga te feesten op de stranden met moragas en kampvuren. Ook hier ontbreken de rotjes en het vuurwerk niet om de zomer in te luiden.

Ook is het hier traditie om in de nacht van 23 op 24 juni om middernacht de ogen nat te maken of te zwemmen in de zee om zo de volgende dag vers en fris te beginnen. In de gemeente Lanjarón in de provincie Granada viert met het Fiesta del Agua y del Jabón ofwel het feest van water en zeep wat al genoeg zegt natuurlijk, een grote natte en gladde kliederboel.

Balearen

Terwijl er op de eilanden Mallorca en Ibiza veel gefeest wordt in de nacht van 23 of 24 juni staat alles op het eiland Menorca in het teken van de paarden in de stad Ciutadella en in de gemeenten daaromheen. De berijders (ook wel jinetes of caixers genoemd) van de stoere paarden zitten in het zwart/wit gekleed op hun paarden waarmee ze door de straten rijden en af en toe het paard laten steigeren op de maat van de muziek.

Dit feest is niet geheel ongevaarlijk omdat veel mensen proberen de borst van de paarden aan te raken waarbij dit soms dodelijk afloopt omdat ze geraakt worden door de bewegende voorpoten of het paard naar beneden gaat.

Catalonië

In Catalonië zegt de traditie dat de avond van San Juan (Nit de Sant Joan) de jeugd van een dorp de hoogste boom moet zoeken, die op het stadsplein moet plaatsen en deze in augustus terug moet geven aan de eigenaar. Dit gebeurt echter niet zoveel meer. Daarnaast is het traditie het feestelijke avondmaal te beëindigen met coca de Sant Joan, een speciale cake, en Cava, de Spaanse Champagne, te drinken.

Uiteraard worden er volop rotjes gegooid, is er veel vuurwerk te zien (soms meer dan met de jaarwisseling), worden de Diablos ingezet voor de Correfocs (zie foto) en is er groot feest met live muziek op pleinen of op het strand en gaat men pas laat slapen.

Galicië

In Galicië (en eigenlijk in heel Spanje) wordt de San Juan nacht (Noite de San Xoán) gevierd met Hogueras, kampvuren, die meestal op het strand aangestoken worden. Deze kampvuren worden in principe na middernacht op 24 juni aangestoken om de zomer te verwelkomen. Als men negen keer over dit kampvuur springt, zou dat zogenaamd goed geluk brengen of de vrouwen vruchtbaar maken (?).

Daar waar in Catalonië Coca wordt gegeten, eten de Galiciërs cachelos, ongepelde aardappelen die men in het vuur roostert en opeet. Daarnaast eet men gegrilde sardientjes.

Alicante

De Hogueras in Alicante hebben van origine te maken met het vieren van de langste dag op 23 juni waarop veel oogst binnengehaald kon worden en de kortste nacht van 23 op 24 juni om alle slechte dingen te vernietigen. Sinds 1928 is het feest echter een officieel stadsfeest geworden wat een beetje lijkt op de Fallas in Valencia. Grote papier-maché poppen worden verbrand om zo Sant Joan te vieren.

In Alicante zijn deze dagen uitgeroepen tot nationaal interessant feest die al op 19 of 20 juni (afhankelijk van het jaar) beginnen met vele activiteiten voor jong en oud. Uiteraard komen er veel toeristen op de feesten af. Soortgelijke festiviteiten vinden ook plaats in andere gemeenten zoals Torrevieja, Guardamar del Segura, Jávea, Denia, Benidorm, Elche en San Juan de Alicante.

8 juni 2019
Rookvrije stranden in Spanje
Er komen steeds meer rookvrije stranden ofwel “playas sin humo” of “playas sin fumo” bij in Spanje. Het gaat in dit geval om stranden waar het niet is toegestaan een sigaret te roken omdat dit hinderlijk kan zijn voor andere strandgebruikers, schadelijk voor kinderen en de peuken de stranden vervuilen. Een overzicht van de huidige rookvrije stranden in Spanje.

Er zijn in Spanje steeds meer kustgemeenten die kiezen voor stranden zonder rook ofwel waar het roken niet meer is toegestaan. Elke keer als een sigaret op een strand wordt aangemaakt dan moeten de omliggende mensen daarvan “meegenieten” waardoor de gezondheid van meerdere mensen waaronder ook kinderen in gevaar komt. Daarnaast kan men zonder sigaretten ook het aantal achtergebleven peuken op de stranden verminderen.

In Spanje werd het eerste rookvrije strand in 2012 in het Galicische Baiona geopend waarna er tientallen volgden in de deelstaat in noordwest Spanje en er nu 45 gemeenten zijn met 79 “playas sin humo”. In 2016 werd het netwerk “Red Gallega de Playas sin Humo” gecreëerd.

Naast de pioneer Galicië volgden ook kustgemeenten in Catalonië, Asturië, Murcia, Andalusië, Balearen en Canarische Eilanden waar tegenwoordig stranden te vinden zijn waar niet gerookt mag worden. Hieronder een opsomming van de huidige “playas sin humo” of ook wel “playas sin fumo” genoemd (er zullen er zeker nog meer bijkomen in de toekomst).

Galicië

Galicië

Er zijn 79 rookvrije stranden (in het Galicisch praias sen fume) te vinden in de autonome regio Galicië in noordwest Spanje.
- Playa de Barraña, Boiro
- Playa de Chamoso, Cabañas
- Playa de Arou & Lingunde, Camariñas
- Playa de Quenxe & de Santa Isabel, Corcubión
- Playa de Almieiras, Fene
- Playa de A Fragata, Ferrol
- Playa de Esteiro & Bares, Mañón
- Playa de Perbes & Playa Pequeña de Miño, Miño
- Playa de A Cruz, Muxía
- Playa de Bastiagueiro & de Santa Cristina, Oleiros
- Playa de A Concha & Morouzos, Ortigueira
- Playa de A Vila, A Gafa, O Pozo, Arnela & Ornanda, Puerto del Son
- Playa de As Cunchas, Tanxil & A Torre, Rianxo
- Playa de Río Azor, Ribeira
- Playa de Mourillá-Os Botes & Meirás, Valdoviño
- Playa de Coto, Barreiros.
- Playa de Río Ladra, Begonte
- Playa de Río Azúmara, Castro de Rey
- Playa de O Torno, Cervo
- Playa Río Miño-Xustás, Cospeito
- Playa de A Rapadoira, Foz
- Playa de Río Tronceda, Mondoñedo
- Playa de Río Miño-da Cova, Saviñao
- Playa de Caolín, Vidreiro, Xilloi & Abrela, Vicedo
- Playa de Río Miño-Santa Isabel, Otrero de Rei
- Playa de Esteiro, Ribadeo
- Playa de Esteiro, Jove
- Playa de As Conchas, Bande
- Playa de Magros & Río Tiroia, Beariz
- Playa de Río Edo-Caldelas, Castro Caldelas
- Playa de Río Cenza, Villariño de Conso
- Playa de Area Grande, La Guardia
- Playa de A Barbeira, dos Frades, A Ribeira, A Concheira, A Ladeira & Santa Marta, Bayona
- Playa de Area de Bon, Lapamán, Lagos & Portomaior, Bueu
- Playa de Melide, Cangas de Morrazo
- Playa de Río Ulla-Peirao, Catoira
- Playa de Portocelo, Marín
- Playa de As Canas & Madorra, Nigrán
- Playa de Area das Pipas, O Grove
- Playa de Cabeceira, Laño & Xiorto, Poyo
- Playa de Río Verdugo, Puentecaldelas
- Playa de Cesantes centro, Cesantes derecha & Arelonga, Redondela
- Playa de Panadeira, Silgar, Baltar & Caneliñas, Sangenjo
- Playa de Río Miño-Areeiros & Río Miño-Penedo, Tui
- Playa de Con da Mina, Villanueva de Arosa
L’Escala / Catalonië

Catalonië

In Catalonië bevindt zich (naast Galicië) een van de pioniers wat betreft rookvrije stranden. In 2006 opende de gemeente L’Escala in de provincie Gerona het eerste Catalaanse “playa sin humo” (in het Catalaans Platges sense fum). Op dit moment worden er echter op onderstaande rookvrije stranden geen boetes gegeven als men wel rookt.
- Playa de Sant Feliu, Sant Pol & Canyerets, Sant Feliu de Guíxols
- Playa de Ocata, El Masnou
- Playa de Sa Boadella, Canyelles, Treumal & Fenals, Lloret de Mar
- Playas de L’Escala (alle stranden), L’Escala
Asturië

Deze noord Spaanse autonome regio aan de Atlantische Oceaan heeft sinds kort een netwerk van rookvrije stranden gecreëerd maar op dit moment zijn er slechts 4 stranden waar roken niet meer is toegestaan (al worden er geen boetes uitgedeeld).
- Playa de Misiego, El Puntal & Miami, Villaviciosa
- Playa de Los Quebrantos, Soto del Barco
Murcia

In de autonome regio en provincie Murcia zijn op dit moment 7 stranden te vinden waar het roken niet meer is toegestaan.
- Playa de El Rihuete, de Bahía & El Castellar, Mazarrón
- Playa de Villananitos, San Pedro del Pinatar
- Playa del Pescador & el Castillico, Santiago de la Ribera
- Playa Mistral, La Manga del Mar Menor
- Playa de la Concha, Los Alcázares
- Cala de las Higuericas, Águilas
Motril

Andalusië

In een van de grootste autonome regio’s waar ook veel stranden te vinden zijn is slechts een rookvrij strand te vinden. Dit strand in Andalusië heeft wel meteen de hoogste boetes mocht je wel roken en betrapt worden: tot 3.000 euro
- Playa Granada, Motril
Balearen

Op de Balearen eilanden zijn 2 rookvrije stranden te vinden, beiden op het eiland Ibiza, Er worden op de Balearen geen boetes gegeven als men toch rookt op een “playa sin humo”.
- Playa urbana de Santa Eulalia del Río, Ibiza
- Playa de Talamanca, Ibiza
Canarische Eilanden

De rookvrije stranden van de Canarische Eilanden zijn te vinden op Gran Canaria, te weten in de gemeente Mogán (met 10 stranden) en in de hoofdstad Las Palmas (het hoofdstrand). Boetes liggen tussen de 300 en 400 euro en zelfs tot 1.800 euro als men peuken in het zand gooit.
- Playa de Las Canteras, Las Palmas de Gran Canaria
- Playa de Las Marañuelas, La Lajilla, Patalavaca, Aguamarina, Anfi, Puerto Rico, Amadores, El Cura, Taurito & Puerto de Mogán, Mogán
RTVE

Peuken

Elke dag worden er in Spanje zo’n 90 miljoen sigaretten gerookt wat neerkomt op 32,8 miljard sigaretten op jaarbasis waarvan zo’n 15% op de stranden gerookt wordt. Een groot deel van de peuken blijft helaas ook achter op het strand omdat men deze of gewoon achterlaat of begraaft in het zand.

Naast dat er op die manier steeds meer afval bijkomt op de stranden zijn peuken ook niet echt milieuvriendelijk vanwege de filters waarin o.a. aceton, ammoniak en naftaleen verwerkt zit.

Sigarettenpeuken worden ook door de golven meegenomen de zee in waar de kans groot is dat vissen de peuken binnenkrijgen waardoor de peuken net zo’n groot probleem zijn voor het zeeleven als plastic.
8 juni 2019
De uitdrukking ‘Hasta el 40 de mayo no te quites el sayo’ in Spanje

Het weekend van 9 juni staat in Spanje ook bekend als de 40e dag van de maand mei wat verwijst naar een gezegde. ‘Hasta el 40 de mayo no te quites el sayo’ is een populaire Spaanse uitdrukking wat zoveel wil zeggen als ‘tot de 40e mei doe je de jas nog niet uit’ met andere woorden, tot 9 juni kan het nog slecht lenteweer zijn.

Over het algemeen wordt met het gezegde ‘Hasta el 40 de mayo no te quites el sayo’ in de media en tijdens gesprekken op straat of in de kroeg aangegeven dat er tot in het eerste weekend van juni nog kans is op slecht weer waarbij de weersomstandigheden slechter zijn dan normaal voor een juni maand.

[su_note note_color=”#FFE0B2″]Leestip: De uitdrukking ‘en abril, aguas mil’ in Spanje[/su_note]

Mocht de 40-mei uitdrukking gebruikt worden in een gesprek dan volgt er vaak als antwoord ‘Y si eres de Albacete, hasta el 47 (de mayo)’ wat zoveel wil zeggen dat het slechte weer in de stad Albacete zelfs tot de 47e mei kan doorgaan als verwijzing naar de kou in deze stad in de deelstaat Castilla-La Mancha tot halverwege juni.

8 juni 2019
De muurgekko hagedis in Spanje

Ongetwijfeld heb je hem wel eens gezien als je op vakantie bent in Spanje, de muurgekko, Moorse gekko ook wel tjitjak genoemd. Het gaat om een hagedis die behoort tot de gekko’s en veel gezien wordt in Spanje en de rest van het Middellandse Zeegebied. Gelukkig hoef je niet bang te zijn voor deze hagedis want ze zijn voor de mens ongevaarlijk.

De Gekko is een tropische nachthagedis en is de enige hagedisachtige die klikgeluiden maakt. Wat deze beestjes vooral uniek maakt is de manier waarop ze moeiteloos tegen muren oplopen en op zijn kop over het plafond lopen. Het lijkt erop dat ze met met de zwaartekracht spotten.

Aangezien deze hagedissen van warmte houden zul je ze niet snel tegenkomen in Noord Europa maar in Spanje is dat een ander verhaal. Schrik niet als je op een terras zit te genieten van de zwoele avond als er ineens een gekko voor je neus staat. Wellicht is dat ook nog eens een goed teken want men zegt dat de gekko geluk brengt.

De muurgekko moet je ook als vriend zien want deze grappige muurklimmers lusten insecten rauw en jagen ‘s nachts rondom je huis, tent, caravan of camper en houden de buurt insectenvrij.

Deze muurgekko’s zijn tussen de 10 en 14 cm lang, zijn grijsbruin van kleur en hebben een platte kop met grote ogen zonder ooglid. De gekko’s zijn nachtdieren en de enige hagedisachtigen die klikgeluiden maken. Dit doen ze om hun territorium te beschermen of om hun vrouwtjes te lokken.

Een andere eigenschap van de gekko is dat ze hun staart kunnen afwerpen als ze hieraan worden vastgegrepen. De staart breekt af bij een speciaal breukvlak in de staartwervels. Hij groeit daarna weer aan en zal bij alle latere keren weer op hetzelfde punt afbreken.

Namen

In het Nederlands heeft deze hagedis de naam muurgekko of Moorse gekko gekregen maar in Spanje zijn verschillende benamingen, afhankelijk van de regio. Over het algemeen wordt dit diertje ‘salamanquesa común’ of ‘tarentola mauritanica’ genoemd maar op de Canarische Eilanden heeft deze hagedis de namen ‘pracan’, ‘perenquén’ en ‘perinquén’.

In het Catalaans, Valenciaans en Baleaars heeft de hagedis de namen ‘dragó’, ‘dragonet’, ‘talla-robes’ en ‘dragolí’ gekregen. In het zuiden van de regio Castilla y León heeft het de naam ‘aldabón’, in Aragón ‘esgarrarropas’ en in Extremadura heet de hagedis ‘santorrostro’ en ‘saltarrostro’.

4 juni 2019