Maand: juli 2022

  • Het veelvoorkomende probleem van blaffende honden bij de buren in Spanje en wat kun je daar tegen doen

    Het veelvoorkomende probleem van blaffende honden bij de buren in Spanje en wat kun je daar tegen doen

    We krijgen bij de redactie regelmatig de vraag wat je in Spanje kunt doen tegen blaffende honden van de buren of andere bewoners in de buurt. Het gebeurt namelijk vaker in Spanje dat honden soms de hele dag en nacht in een tuin of op een terras/balkon worden achtergelaten, iets wat in sommige gevallen overigens niet is toegestaan. Maar wat kun je daar tegen doen en wat zegt de Spaanse wet.

    Het geluid van blaffende honden is in Spanje bijna een normale zaak geworden. Er zijn steeds meer gezinnen die een hond in huis halen maar als deze blaft kan dat erg vervelend zijn voor de omwonenden. Als een hond af en toe blaft om te waarschuwen dat er iets niet klopt, dan is dat vaak niet erg maar als een hond non-stop blaft dan is dat vervelend en verstoort dit de (nacht)rust.

    Het is echter een moeilijk en grijs gebied want aan de ene kant heb je te maken met de rechten van een persoon om een dier te hebben (derecho del propietario a tener un animal) en aan de andere kant heb je te maken met het recht op rust (derecho del descanso). Wat betreft de overlast die honden kunnen veroorzaken is dat in Spanje geregeld in de ‘Ley de Propiedad Horizontal’. De horizontale eigendomswet is de wetgeving in Spanje die de rechten en plichten van gemeenschappen van eigenaren en particuliere vastgoedcomplexen regelt.

    In deze wet staat bij artikel 7.2 het volgende: “Al propietario y al ocupante del piso o local no les está permitido desarrollar en él o en el resto del inmueble actividades prohibidas en los estatutos, que resulten dañosas para la finca o que contravengan las disposiciones generales sobre actividades molestas, insalubres, nocivas, peligrosas o ilícitas”.

    Dat wil zeggen dat de eigenaar of degene die een appartement of woning huurt de hond geen storende activiteiten mag laten uitvoeren. In die zin kan de persoon die last heeft van blaffende honden acties ondernemen om deze activiteit te stoppen. Maar wat houden deze acties dan in?

    Stap 1 is om een oplossing te zoeken door te praten met de eigenaar van de blaffende hond. In sommige gevallen heeft hij/zij niet in de gaten dat de blaffende hond voor overlast zorgt of de hond blaft alleen als ze niet thuis zijn en zijn daar zelf niet van op de hoogte. Laat bij een dergelijk gesprek de gemoederen niet te hoog oplopen, dat maakt het alleen maar erger.

    Stap 2 geldt voor als je in een gemeenschappelijk complex woont. In dat geval dien je naar de ‘presidente’ te gaan, zeg maar de voorzitter van het complex. Deze moet dan vragen aan de overlast veroorzakers om actie te ondernemen.

    Stap 3 volgt pas na stap 1 en eventueel stap 2 en is de meest drastische: naar de lokale politie gaan. Deze zal alleen actie ondernemen als de hond non-stop blaft want als het om incidenteel blaffen gaat dan kan de politie ook niets doen. De politie kan bij de hondeneigenaar op bezoek gaan, met hem/haar praten en eventueel de situatie te bekijken en/of het volume meten.

    Stap 4 is in feite als het bezoek van de politie ook niets heeft opgeleverd. Dan kun je namelijk een aangifte doen (denuncia). Met deze politieaangifte kun je dan naar de gemeente stappen die actie moet ondernemen. De gemeente kan de hondeneigenaar eventueel beboeten of eisen dat de hond weggaat etc.

    Stap 5 is eigenlijk de laatste stap, die van een advocaat als er geen oplossing komt via de stappen 1 tot en met 4. De advocaat kan uitleggen wat de rechten en plichten zijn en kan beoordelen of er actie genomen moet worden door naar een rechter te stappen. Een rechter kan dan beslissen dat de hond naar een asiel moet of dat de eigenaar van de hond de woning niet mag gebruiken zolang de hond overlast veroorzaakt.

    Maar zoals we al eerder schreven is het een grijs gebied waarbij er niet één geschreven oplossing bestaat. Alle situaties zijn anders en dat moet per geval bekeken worden. Dit artikel moet dan ook als een informatieve tekst gelezen worden die zeker niet bindend is. De informatie in dit artikel komt van deze pagina die op 9 mei 2022 geactualiseerd werd.

  • Het fenomeen rol- en raamluiken of ‘persianas’ in Spanje

    Het fenomeen rol- en raamluiken of ‘persianas’ in Spanje

    Is het je al eens opgevallen dat de Spaanse huizen veel rolluiken ofwel persianas hebben en dat deze vaak gesloten zijn? Is dat alleen om de zon of warmte buiten te houden of is dat omdat men de intimiteit van binnenshuis niet wil delen. Feit is dat men in Spanje meer de rolluiken dicht ziet dan open en men vraagt zich wel eens af waarom dat zo is. Spanje is immers het land waar de meeste zonuren te vinden zijn maar het lijkt wel of men bang is voor al dat licht, aldus een Nederlandse home-stager in Madrid.

    Spanje is het land waar de meeste zonuren te vinden zijn met een gemiddelde van 2.500 tot 3.000 uren tegenover bijvoorbeeld 1.600 zonuren in Groot Brittannië of Nederland. Maar waarom zijn dan toch die rolluiken ofwel in het Spaans “persianas” en de raamluiken ofwel “porticones” of “contraventanas” altijd of het merendeel van de dag gesloten. Het is net alsof men binnenshuis zo min mogelijk natuurlijk licht wil zien.

    Intimiteit

    In de krant El País (Engelse versie van 2018) legt een Nederlandse home stager uit dat het een enorme verandering was om van Amsterdam waar de gordijnen altijd open zijn en waar men bij iedere woning naar binnen kan kijken naar Madrid waar alles gesloten is en men leeft met onnatuurlijk licht te verhuizen. Dit klinkt waarschijnlijk veel Nederlanders en Belgen die in Spanje zijn gaan wonen wel bekend in de oren en feit is dat praktisch alle woningen in Spanje voorzien zijn van “persianas”, “porticones” of “contraventanas” die deels als functie hebben om voor meer intimiteit te zorgen en deels dienen voor de veiligheid tegen diefstal of om de warmte en kou buiten de deur te houden.

    Cultuur

    Spanje heeft als cultuur om de rolluiken voor een groot deel van de dag naar beneden te doen en zo de ramen voor de buitenwereld af te schermen, dit in tegenstelling tot de meeste Europese landen waar men juist elk moment van de dag en het natuurlijk licht wil benutten. In Spanje vormen de rolluiken en raamluiken een essentieel onderdeel van het straatbeeld en van het meubilair van een woning want er is geen woning, oud of nieuw, waar deze niet zijn inbegrepen.

    Moors

    De krant El Pais (Spaanse versie) probeert uit te leggen dat het iets traditioneels is om jezelf in huis op te sluiten en te leven naar binnen toe, naar de patio’s (in de oude vervlogen tijden) en niet naar het exterieur. Volgens de krant is dat fenomeen te danken aan de Arabische/Moorse invloed waarbij binnenshuis alles perfect moet zijn maar de buitenkant er niet zo toe doet. Spanjaarden zijn een open volk en ontmoeten graag nieuwe mensen, maar dan wel het liefst buiten de deur en niet in je eigen huis. De relatie met de buren is over het algemeen vriendelijk maar er zijn grenzen waarbij de intimiteit binnenshuis het liefst niet gedeeld wordt.

    Kerk

    Naast de Moorse invloed legt men ook uit dat het afschermen van wat hetgeen binnenshuis gebeurt ook met de religie en Kerk te maken heeft. De Katholieke ethiek impliceert een grotere zorg voor hetgeen men zegt en doet om te voorkomen dat men sociaal berispt wordt. Daarom is een schakelaar in de vorm van een rolluik makkelijk om van buiten jezelf af te schermen en dingen die je niet wilt laten zien privé te houden.

    Conclusie

    Wat de redenen dan ook zijn, feit is dat Spanje meer rolluiken en raamluiken heeft dan welk ander Europees land en dat deze ook veelvuldig gebruikt worden. Het is een onderdeel van de cultuur en het is onderdeel van de woningbouw. Kortom, in Spanje kom je niet om de “persianas”, “porticones” of “contraventanas” heen maar de keuze is natuurlijk altijd aan de persoon zelf om deze te gebruiken of niet, hetzij om de warmte buiten te houden of om voor meer intimiteit te zorgen.

  • De ruwe structuur-wanden of ‘gotolé’ in Spanje

    De ruwe structuur-wanden of ‘gotolé’ in Spanje

    In het Spaans heet het ‘gotelé’ en het is veel te zien in met name oudere woningen in Spanje. Het fenomeen popcorn- of stippelwanden zijn de bekende ruwe muren met structuur alsof het verfdruppels zijn. Maar waarom is dit in Spanje in de woningen veel te zien maar in andere landen veel minder of helemaal niet?

    Het Spaanse woord ‘gotelé’ is een verbastering van het Franse woord ‘gouttes’ wat letterlijk druppels betekent. In Nederland spreekt men meer over ruwe of structuur muren wat ook wel eens popcorn- of stippelmuren genoemd wordt. In Spanje zijn er praktisch geen woningen (met name oudere) te vinden waar geen sprake is van dit soort muren.

    Maar waar komt dit vandaan en waarom wordt de ‘gotelé’ in Spanje veel toegepast en in andere landen veel minder of helemaal niet? Volgens Wikipedia zou deze vorm van muurbehandeling geluiddempende eigenschappen hebben. Het hobbelige oppervlak wordt gecreëerd door minuscule deeltjes vermiculiet of polystyreen met een verfspuit aan te brengen.

    Het is niet helemaal zeker waar het fenomeen in Spanje vandaan komt maar waarschijnlijk stamt de ‘gotelé’ techniek uit de zestiger jaren toen er in recordtijd duizenden woningen gebouwd werden. Er vond vanwege de werkgelegenheid in de industrie een ware exodus plaats vanuit de dorpen op het Spaanse platteland naar de grote steden. Om al die mensen op te vangen werden er in de Spaanse steden hoge flats gebouwd, te veel en te snel.

    Omdat men te snel bouwde waren de muren niet allemaal gelijk en recht en er is niets beter dan deze beschadigde of niet rechte muren met onvolkomenheden te verbergen door een ruwe muur met structuur. Daarnaast dacht men in die jaren dat ‘gotelé’ ook decoratief en mooi was.

    En zo werd deze vorm van muurbedekking massaal geïntroduceerd in Spanje en zijn er praktisch geen oude woningen die geen muren met popcorn structuur hebben. Tegenwoordig wordt deze vorm van decoratie niet meer gebruikt maar er zijn wel veel mensen die er vanaf willen. Op Google zijn meer dan 150.000 zoekopdrachten te vinden over de verwijdering van ‘gotelé’. Dat kan gebeuren door deze te schuren of af te krabben of de ruwe meer te bedekken met plamuur (maar wij zijn geen experts).

  • Alles over de stuwmeren voor de wateropslag in Spanje

    Alles over de stuwmeren voor de wateropslag in Spanje

    Als je in Spanje met de auto rondrijdt dan ben je ongetwijfeld wel eens langs een enorm meer gekomen. In de meeste gevallen gaat het niet om een natuurlijk meer maar om een stuwmeer die ontstaat als de loop van een rivier wordt onderbroken door bijvoorbeeld een stuwdam. Maar hoeveel stuwmeren en stroomgebieden heeft Spanje eigenlijk?

    Soms zijn ze compleet gevuld en soms kun je op de bodem van een stuwmeer (embalse) lopen en zelfs door straten van oude dorpen struinen die door het water verdwenen zijn. Spanje heeft een groots opgezet waterhuishouding systeem voor irrigatie, kraan/drinkwater en voor de opwekking van elektriciteit dat bestaat uit stuwmeren. Deze stuwmeren voorkomen ook vaak overstromingen of het uit de oevers treden van rivieren.

    Stroomgebieden

    Spanje is onderverdeeld in 14 stroomgebieden (cuencas) te weten: Cataluña Interna (Catalonië), Jucar (Valencia regio en Castilla-La Mancha), Segura (Murcia, Med. Andaluza (Andalusië), Guadalete-Barbate (Andalusië), Tinto, Odiel y Piedras (Andalusië), Guadalquivir (Andalusië, Extremadura), Guadiana (Extremadura, Castilla-la Mancha), Tajo (Castilië en León, Madrid regio). Duero (Castilië en León, Madrid regio), Ebro (Catalonië, Aragón, la Rioja, Navarra), Miño-Sil (Galicië), Galicia Costa (Galicië), Cantabrico Occidental (Asturië, Cantabrië), País Vasco Interna (baskenland) Cantabrico Oriental (Cantabrië, Baskenland). 

    Stuwmeren

    In Spanje zijn circa 350 stuwmeren te vinden die in totaal 56.136 kubieke hectometer water opslaan. Veel van deze stuwmeren zijn in de jaren van de Franco-dictatuur aangelegd waarbij complete dorpen (er wordt gesproken over 500) geëvacueerd en ontruimd (vaak met geweld) werden om genoeg ruimte te creëren voor de waterhuishouding. Er worden echter nog steeds stuwmeren aangelegd waarbij er tot het jaar 2033 nog 17 nieuwe projecten gepland staan.

    Spanje is wat betreft het aantal stuwmeren het vijfde land ter wereld met de meeste stuwmeren en het eerste land in de Europese Unie. Hoe mooi sommige stuwmeren ook zijn om te zien, deze hebben wel vaak een grote sociale, milieu en economische impact. Toch heeft Spanje, dat steeds droger wordt, deze stuwmeren hard nodig en kan het land eigenlijk niet zonder de ‘embalses’.

    Overigens moet in de Spaanse taal een onderscheid worden gemaakt tussen de woorden ‘embalse’ en ‘presa’. Een ‘embalse’ is een reservoir en waterbouwkundig bouwwerk met daarin een groot waterreservoir, waarin rivierwater wordt opgeslagen. Een ‘presa’ is een dam die gewoonlijk wordt aangetroffen bij de ‘embalse’ om de reservoirs af te sluiten. Volgens de cijfers (die elkaar een beetje tegenspreken) zijn er 350 ‘embalses’ ofwel stuwmeren en heeft Spanje 1.225 ‘presas’ ofwel dammen.